Fibonacci? Nie, dziękuję

O tym dlaczego używałem kiedyś, a nie używam teraz. I dlaczego narzędzia tego rodzaju nie mają racji bytu na moim wykresie.

Szukając własnej drogi nie sposób się nie natknąć na techniki oparte na ciągu Fibonacciego – zniesienia, projekcje, zgrupowania itd. Przyznam, że początkowo byłem zafascynowany tematem, nawet dwie książki przeczytałem. Przez jakiś czas widziałem w tych technikach świętego Graala, nad którym trzeba popracować.

Dzisiaj żałuję straconego czasu.

Magia?…

Tu i ówdzie można przeczytać, że:

Poziom 61,8% Fibo zatrzymał spadki.

Kiedy cena dotrze do Fibo trend powinien się odwrócić.

Na poziomie X.xxxx mamy silne zgrupowanie Fibo, które może zatrzymać wzrosty.

Cena idealnie odbiła się od poziomu Fibo X.

Drogi czytelniku.

Na wszystkich rynkach działają prawa popytu i podaży. Jedynym powodem dla którego rynek zmienia kierunek jest zmiana w rozkładzie sił między kupującymi a sprzedającymi. Ma na to wpływ wiele czynników.

Jeśli popyt przewyższy podaż - cena wzrośnie.

Jeśli podaż przewyższy popyt - cena spadnie.

Cena nie zawraca dlatego, że dotarła do poziomu fibo. To tylko iluzja. Po prostu „byki” okazały się silniejsze od „niedźwiedzi” albo odwrotnie. Nie ma innego powodu.

Podobnie jest z liniami trendu, pivotami itd. Cena nie zawraca bo dotarła do naszej kreski. Wszystko co narysujemy na wykresie jest tylko naszą interpretacją zachowania ceny. Rynek tego nie widzi i tak naprawdę…. ma to gdzieś.

Ale zniesienia fibo działają!

Po pierwsze, korekta musi się gdzieś skończyć. Mając kilka poziomów jest duża szansa, że od któregoś cena się odbije. Czasami są to idealne odbicia.

Po drugie, zwolennicy tych technik akceptują niedokładność. W końcu odchylenia sięgające kilkunastu pipsów nad lub poziomem są dopuszczalne, prawda? W rezultacie każdy zwrot można uznać za potwierdzenie ich działania.

Po trzecie, nigdy nie wiadomo gdzie odbicie nastąpi i który poziom będzie „ważny”. 61,8? 38,2? A może 50? Jak cena odbije się od 23,6 to dobrze czy źle? Lepiej czy gorzej? Poza tym, odbicie od jednego z poziomów świadczy o tym, że pozostałe nie zadziałały. Są zbędne? Tak przy okazji, skąd się wziął poziom 50? Przecież nie wynika z ciągu Fibonacciego i pokazuje jedynie środek wyznaczonego dystansu.

Po piąte, poziomy wzięte z sufitu działają równie dobrze. Dodaj na przykład te: 25, 41, 59, 73 i zobacz jak sobie radzą.

Po szóste, wsparcia i opory wyznaczone tradycyjnymi metodami są bardziej wiarygodne, bo mają psychologiczne znaczenie.

Dlaczego nie używam?

Głównym powodem była zbyt duża uznaniowość.

Weź dziesięciu traderów, daj im ten sam wykres i każ wyznaczyć poziomy. Wszyscy wyznaczą je po swojemu, w różnych miejscach. I wszyscy będą mieć rację. Argumenty zawsze się znajdą.

Rynki same w sobie są oceanem niepewności, a dodawanie do wykresu kolejnych łamigłówek jeszcze bardziej komplikuje sprawę.

Nigdy nie byłem pewny czy dobrze wyrysowałem, który poziom zadziała, dlaczego tracę, co źle robię. A może czegoś nie wiem?

W końcu prześledziłem kilka blogów, których autorzy uchodzili za „ekspertów” i namiętnie używali fibo. Poszperałem w archiwach, sprawdziłem stare prognozy i…  okazało się, że mieli skuteczność  oscylującą w granicach 50%.

Wnioski były dwa: fibo nie jest lepsze od innych technik, a tylko bardziej skomplikowane.

I to był koniec przygody z tym tematem.

Rób co uważasz, uważaj co robisz.

Mimo przykrych doświadczeń nie odradzam stosowania fibo, ale też nie polecam.

Każdy trader powinien znaleźć swój sposób na rynek. Ludzie używają przeróżnych technik i już chyba nic mnie nie zdziwi. Spotkałem się z fazami księżyca, kalendarzem Majów, koniunkcją planet, spiralami, czy nawet sygnałami z Marsa.

Jeśli używasz poziomów fibo, bo lubisz, potrafisz i Ci to wychodzi – w porządku. Możesz zignorować moją krytykę.

Najważniejsze to zarabiać regularnie, nie ma znaczenia jakim sposobem.

Tags: analiza techniczna, Dodaj nowy tag, fibo, fibonacci, Święty Graal